Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

Επισήμως...ΕΠΤΩΧΕΥΣΑΜΕ.

Αυτό ήτανε λοιπόν. Μετά από δύο χρόνια απίστευτων θυσιών από τους μη έχοντες, αδιάφορης παρουσίας από τους κατέχοντες, και άπειρων αλλά και συχνών πανηγυρισμών για τις φορές που σωθήκαμε, τελικά οριστικοποιείται η σωτηρία μας. Επτωχεύσαμε. Οπότε, τι άλλο να πάθουμε;
Επί δύο έτη, οι κυβερνώντες μας, αναλωθηκανε σε ατέλειωτες αναλύσεις περί μη πτώχευσης της Ελλάδας. Πως δεν θα ικανοποιούσαμε τους κερδοσκόπους της διεθνούς τοκογλυφίας. Πως οι θυσίες του λαού πιάνανε συνέχεια τόπο. Πως οι εταίροι μας μας ευλογήσανε με τα διάφορα μνημόνια. Πως οι τεχνοκράτες των άλλων κρατών, μας βοηθούνε. Και τελικά, αφου χάσαμε τα άντα, ΤΕΛΟΣ. Και πτωχεύσαμε, και τίποτα δεν έχουμε, και βιώσιμο χρέος δεν έχουμε, και παντού χρωστάμε. Χρωστάμε περισσότερα από το 2009 που επισήμως άρχισε η περιπέτειά μας. Χρωστάμε αυτά που έχουμε, αυτά που δεν έχουμε, αυτά που θα θέλαμε να έχουμε.
Και όμως, πανηγυρίζουμε. Και αυτό διότι εσώσαμε τις τράπεζες. Τις τράπεζες που συνέβαλλαν τα μέγιστα στην δημιουργία της κρίσης. Που ενισχύθηκαν με δεκάδες δις, προκειμένου να επιζήσουν και να μας βγάλου στο σφυρί τις περιουσίες μας. Ενισχύθηκαν με τα λεφτά μας για να μπορούν ανέξοδα να μας υποθηκεύσουν το μέλλον μας.
Ακόμα χειρότερα, σε μια έξαρση δοσιλογικής υποτέλειας, οι κυβερνώντες μας, αρνήθηκαν την ασυλία μας ως κράτος για τα χρέη. Θεώρησαν (και θεωρούν) οτι η επιβίωση των πολιτών δεν εχει τόση σημασία όση η υπακοή τους στις "αγορές". Υποθηκεύσαμε τα πάντα. Ακόμα και το μέλλον των παιδιών μας. Και όλα αυτά προκειμένου τα μεγαλα αφεντικά, οι δανειστές μας να αρπάξουν το μόχθο μας. Την φθηνή εργασία μας και τον πλούτο μας. Για να κερδίσουμε χρόνο, μας είπαν Χρόνο για να μας κάνουν να ξεχάσουμε. Χρόνο για να εξασφαλίσουν τα κλεμμένα.
Όμως ο χρόνος είναι λίγος. Είναι αντιστρόφως ανάλογος με την υπομονή. Και η υπομονή με τη φτώχεια. Και τελικά, σε αυτή την εποχή, ο κόσμος ξέρει και κρίνει. Ξεπουλήθηκε μια ολόκληρη χώρα. Πτώχευσε. Τι κι αν γινότανε αυτό πριν δυο χρόνια; Θα ξεμέναμε (λένε) από ολα τα αγαθά. Παραμύθια. Το κόλπο ήταν να αλλάξουνε χέρια τα Ελληνικά ομόλογα. Να γίνουνε διακρατικά. Να μην μπορούνε να κουρευτούνε πάλι. Να μπορούνε οι αγορές να μας εκβιάζουνε πάντα.
Κρίμα. Κρίμα, διότι αυτή η Ελλάδα, έβγαζε πάντα δίπλα δίπλα Λεωνίδες και Εφιάλτες. μόνο που οι σύγχρονοι Εφιάλτες είναι πιο εμφανίσημοι και έχουνε λέγειν. Εχουν τη τηλεόραση και τα μέσα δικά τους.
Είμαι από αυτούς που πιστεύουνε στη Θεία Δίκη. Ομως, θα προτιμούσα να δω αυτούς με τα σημάδια από τιμωρία ανθρώπινη.

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

Λουκά, είσαι ἠ επικίνδυνα αφελής ή απλά επικίνδυνος.

Ακούσατε τι είπε ο πρωθυπουργεύων υπάλληλος της Goldman Sachs στην Ελλάδα; Πως είναι καλύτερα να υπάρχουν δουλειές όπου θα εργάζονται υπάλληλοι με λίγο μικρότερο μισθό, παρά κλειστές επιχειρήσεις και πολλοί άνεργοι. Είμαι σίγουρος πως όταν το έλεγε αυτό, νόμιζε πως θα έμενε στην ιστορία με αυτή τη φράση, στο πάνθεον των μεγάλων ανδρών. Κάπου ανάμεσα στον Πλάτωνα και στον Αριστοτέλη. Ίσως μάλιστα να ονειρεύεται πως στο μέλλον θα διδάσκεται και στα σχολεία, ή ακόμα και στα πανεπιστήμια, η "Παπαδήμιος Φιλοσοφία" ώστε αυτό το απαύγασμα σοφίας να μπορεί να μεταδοθεί και στις επόμενες γενεές.
Η θλιβερή πραγματικότητα όμως που αντικρύζει ο Λουκάς στον πρωΪνό του καθρέπτη μετά από τις βραδυνές του ονειρώξεις, μαρτυρούν το απύθμενα  άδειο του κεφάλι. Άνθρωπος μαριονέτα, ανίκανος σαν τον προκάτοχό του να σκεφτεί όταν δεν του δίνουν γραμμένα, δε σκέφτηκε ούτε για μια στιγμή πως το ακροατήριό του (εμείς) δεν είμαστε οι ηλίθιοι ψηφοφόροι του χθες.
Ο Λουκάς λοιπόν, δεν φαίνεται έκανε τον κόπο να σκεφτεί πως οι επιχειρήσεις κλείνουν όχι διότι είναι υψηλοί οι μισθοί, αλλά διότι οι διαρκείς μειώσεις μισθών και συντάξεων σε συνδυασμό με τα συνεχόμενα χαράτσια και αυξήσεις φόρων, οδήγησαν μείωση της κατανάλωσης και κατά συνέπεια σε ντόμινο κλεισίματος των επιχειρήσεων.
Ούτε μια στιγμή δε φαίνεται να σκέφτηκε πως όλα τα μέτρα που πήρανε είχανε το αντίθετο αποτέλεσμα και διόγκωση της ύφεσης.
Ούτε μια στιγμή δε φαίνεται να σκέφτηκε πως είναι καιρός σε περιοδο ύφεσης να κόψει από το "λίπος" των βουλευτών και των συμβούλων, ιδίως όταν είναι τόσο άχρηστοι αφού όλοι κάνουν αυτό που προστάζει η τρόϊκα.
Μπορεί πάλι ο Λουκάς να τα σκέφτηκε όλα αυτά. Αλλά να μην έδωσε σημασία, αφού το σχέδιο προχωράει όπως ακριβώς πρέπει. Τώρα, ποιο είναι το σχέδιο...

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

Σημείο "μηδέν".

Φαντάζομαι, πως όποιος παρακολουθεί στο ελάχιστο τα πολιτικά δρώμενα στην Ελλάδα, αντιλαμβάνεται πως έχουμε πτωχεύσει. Έχουμε πτωχεύσει οικονομικά, πολιτικά, και πολύ φοβάμαι πως οδηγούμαστε και στην κοινωνική πτώχευση.

Παρακολουθούμε την ελεύθερη πτώση μας, με την ίδια έξαψη που μας χαρίζει το τρενάκι στο λούνα πάρκ, προφανώς επαναπαυμένοι στους πενιχρούς πλέον μισθούς μας, τους οποίους μας επιτρέπουν ακόμα να λαμβάνουμε, προκειμένου να μπορούμε να πληρώνουμε τους αδιάκοπους λογαριασμούς.

Παρακολουθούμε την πολιτική σκηνή, όπως θα παρακολουθούσαμε και κάποιο σήριαλ κακής ποιότητος στην τηλεόραση, μόνο και μόνο επειδή τίποτε άλλο δεν μας προσφέρεται. Ανόητοι άνθρωποι, αμφιβόλου ηθικής, επαίρονται για το ανύπαρκτο έργο τους, απαιτώντας τη συνένεσή μας στην καταστροφή του τόπου. Οι ίδιοι γερμανοτσολιάδες του χθές, βγάζοντας πλέον τις κουκούλες, θεωρούν πατριωτισμό την οικονομική μας καταδυνάστευση από τους εχθρούς του παρελθόντος, προκειμένου να απολαύσουν τα τελευταία ψιχία του κρατικού κορβανά, αλλά και της ανθρώπινηςε αξιοπρέπειάς μας.

Παρακολουθούμε άναυδοι τους ανίκανους κυβερνώντες να προσπαθούν να μας πείσουν οτι η δουλεία είναι καλή,  πως όλοι (πλην αυτών) πρέπει να συστρατευτούμε στην απόλυτη εξαθλίωση, καθυβριζόμενοι καθημερινά, σε μια πιστή απεικόνιση του μεσαίωνα. Του μεσαίιωνα, όπου οι ευγενείς έχτιζαν τείχη προκειμένου να διαφυλάξουν την περιουσία τους από τους "βρωμερούς" χωριάτες που τους περιστοίχιζαν.

Παρακολουθούμε όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου, ανίκανοι να αντιδράσουμε, υποταγμένοι, προσπαθώντας να μείνουμε κοντά στα κέντρα εξουσίας, προκειμένου να πέσει επάνω μας κάποιο ψιχουλάκι. Απηλλαγμένοι από όλες τις αρετές των προγόνων μας, από όλες τις αξίες που χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο, από όλες τις αρετές που διδαχτήκαμε από την πίστη μας. Αποστασιοποιηθήκαμε από την οικογένεια, και από την ίδια την κοινωνία, προσπαθώντας να προβληθούμε με μοναδικό γνώμονα τον άκρατο και επιδεικτικό καταναλωτισμό μας. Και τώρα, όταν όλα αυτά αποδεικνύονται μάταια, αντί να αφεθούμε ελεύθεροι από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος και να επιστρέψουμε στην εποχή που είχαμε τα πάντα χωρίς να έχουμε χρήματα, τώρα, πανικόβλητοι από την κατάσταση που προβάλλεται από τα ΜΜΕ, γίναμε θηρία ανήμερα. Ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Δε μας νοιάζουν οι άλλοι. Μόνο ο εαυτούλης μας.

Η λύση για την ανάκαμψή μας βρίσκεται στο πρίοσφατο παρελθόν μας. Σρτις αξίες που σαν έθνος στηριχτήκαμε και μόλις τις χάσαμε πτωχεύσαμε. Δεν είναι τυχαίο το τρίπτυχο "Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια". Στηρίζοντας τη χώρα μας στηρίζουμε τον εαυτό μας. Το αύριο των παιδιών μας, που σε τελική ανάλυση, πρέπει να είναι και το μονο που μπορεί να μας ενδιαφέρει.

Φτάσαμε στο "σημείο μηδέν". Αν το ξεπεράσουμε δεν έχει επιστροφή. Αν το ξεπεράσουμε, θα γίνουμε μια μικρή οικονομική αποικία ξένων συμφερόντων. Η βιομηχανική περιοχή της Ευρώπης. Ξένοι στο ίδιο μας το σπίτι. Εμείς αυτή τη στιγμή, παράγουμε τα δεσμά που θα κρατάνε αύριο τα παιδιά μας. Δεν πρέπει να το επιτρέψουμε.

Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

Δοσίλογοι και κερατάδες, πρώτοι πρώτοι στους παράδες.

Έτος 2011. Η σύζυγος του Τούρκου πρωθυπουργού περιοδεύει στη Θράκη αποκαλώντας τους μουσουλμάνους " αδέρφια μας Τούρκοι" ενώ ο Δρούτσας (νοητικά υστερημένος) χαμογελάει στο φεγγάρι, στην Ισπανία αναρτούν πανό που γράφει "κάντε ησυχία, οι Έλληνες κοιμούνται", η C.I.A. στην επίσημη ιστοσελίδα της αναρωτιέται πως και δεν συνέβησαν τα έκτροπα του 2008 με τέτοια μέτρα, Τούρκοι και Σκοπιανοί μας δουλεύουν ψιλό γαζί, στο υπουργείο Άμυνας ο ο διευθυντής Ενημέρωσης του Υπουργείου χρησιμοποιεί το δίκτυο του υπουργείου για τις ροζ αγγελίες του, σκάνδαλα εκατομυρίων ανακαλύπτονται κάθε μέρα, τα συνδικάτα ξεπουλημένα στα αφεντικά, και ο Έλληνας καθημερινά φτωχαίνει όλο και περισσότερο, επειδή κάποιος ηλίθιος χρίστηκε υπουργός οικονομικών, χωρίς καν να τον ψηφίσουν οι Έλληνες, μόνο και μόνο ώστε οι πολιτικοί και οι αυλικοί τους να περνάνε καλά. Μας οδήγησαν στο τούνελ της απαξίωσης και της εξαθλίωσης με τα ψέμματα και τις ρεμούλες τους. Υποθηκεύσανε το μέλλον των παιδιών μας για να εξασφαλίσουν τη μάσα των δικών τους. Μας αφήνουν να σκοτωνόμαστε στους δρόμους σαν τα σκυλιά από αλλόθρησκους, μόνο και μόνο για να μην θιχτεί η προοδευτικότητά τους.
Κάποια στιγμή, η ιστορία θα τους καταγράψει σαν αυτό ακριβώς που είναι: Ψεύτες, αλήτες και δοσίλογοι. Υπάκουα υπαλληλάκια των ξένων τραπεζών. Αδηφάγα όρνεα, που τρώνε περισσότερο από αυτά που χρειάζονται. Κάποια στιγμή τα ονόματά τους θα αντικαταστήσουν το όνομα του Εφιάλτη στην ιστορία. Διότι ήρθαν από μακριά και μη μπορώντας καν να μιλήσουν την Ελληνική, μας παραδώσαν στους ξένους για λίγα εκατομυριάκια. Στους ξένους, που η Ελληνική ιστορία αντέταξε στο παρελθόν έναν Κολοκοτρώνη, έναν Καραϊσκάκη, έναν Παύλο Μελά και χιλιάδες άλλους ανώνυμους και επώνυμους, τα κόκαλα των οποίων θα τρίζουν στο τάφο τους.
Όμως όλα αυτά στο μέλλον. Προς το παρόν, ας κάτσουμε στο καναπέ να δούμε το Dancing ή να κάνουμε την επανάσταση της εβδομάδας με τον Λάκη. Μόνο να μην κάνουμε και πολύ θόρυβο. Μπορεί και να ξυπνήσουμε.

Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

Μας δουλεύει

Τελικά ο πρωθυπουργός μας, το μόνο που ξέρει να κάνει, είναι να μας δουλεύει ψιλό γαζί. Προφανώς φοβούμενος πως το Πάσχα οι βολευτές του θα εισπράξουν γερή καρπαζιά όπου πάνε για λαμπρή, αποφάσισε να μας μπερδέψει με το μεσοβέζικο διάγγελμά του περί τριετούς προγράμματος και άλλα κολοκύθια. Την ίδια στιγμή μαλιστα που το ΔΝΤ χειροκροτεί κάθε κίνηση ξεπουλήματος-αποκρατικοποίησης της εθνικής ΜΑΣ περιουσίας, μετά από 1 χρόνο μηδενικής προόδου.
Είναι 23 δις αυτά που θέλει να εξοικονομήσει ο πρωθυπουργός με τον Παπακωνσταντίνου, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ.  Όποιος νομίζει οτι τα μέτρα αυτά αρκούν είναι το ίδιο αφελής και επικίνδυνος με το δίδυμο Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου. Τα χειρότερα, και στοχευμένα μέτρα θα μας τα ανακοινώσει μετά το Πάσχα.
Τι μπορεί να κάνει ο μέσος Έλληνας; Τίποτε. Τίποτε άλλο από το να συνεχίσει να τους γιουχάρει, να τους ξεφωνίζει και να τους δείχνει οτι κανένας δε πρέπει να μείνει ατιμώρητος και στο απυρόβλητο. Και το κυριότερο, να σταματήσει να απαντάει σε δημοσκοπήσεις. Από τότε που οι εκάστοτε κυβερνώντες ανακάλυψαν τις δημοσκοπήσεις, χάσανε και την ελάχιστη ικανότητα να κυβερνήσουν. Τα κότσια αντικαταστάθηκαν με νούμερα (τα οποία προφανώς δε τους βγαίνουν ποτε) και η θέληση με την υπακοή.
Κυρίες και κύριοι, το σώμα των βουλευτών είναι οι μόνοι "εργαζόμενοι" οι οποίοι δε στερήθηκαν τίποτε μέσα στη κρίση. Αυτοί και οι αυλικοί τους χαίρονται τα τελευταία ψίχουλα που στερούμαστε εμείς και τα παιδιά μας προκειμένου να συνεχίσουν να ζούν σα πασάδες σε βάρος των "γκιαούρηδων" που τους έστειλε εκεί.
Όσο αυτοί αισθάνονται ασφαλείς, δεν πρόκειται να αλλάξει οτιδήποτε. Πρέπει όταν αυτή η χώρα προσπαθήσει πραγματικά να ξεπεράσει τη κρίση, οι βουλευτές να πάρουν τη θέση που τους πρέπει. Των υπηρετών και όχι των αφεντικών. Των υπόλογων και όχι των κριτών. Των κρατουμένων και όχι των δεσμοφυλάκων
ΝΑΙ στην πολιτικοποίηση, ΟΧΙ στην κομματικοποίηση. Μόνο έτσι θα δώσουμε μια ευκαιρία (ίσως την μόνη) στη φτωχή μας Ελλαδίτσα να γίνει πάλι κάποτε ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ και ίσως να πάρει επιτέλους τη θέση που η ιστορία της χρωστάει.

Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

Παπακωνσταντίνου ο γελοίος.

Τις προάλες, ο "κύριος" Παπακωνσταντίνου,  σε συνέντευξή του στον REAL FM και στον Χατζηνικολάου, είπε οτι τον τελευταίο μήνα, οι λιανικές πωλήσεις των μαγαζιών ¨τσιμπίσανε"λίγο προς τα πάνω, ενδεικτικό της καλής διάθεσης της αγοράς. Προφανώς ο υπουργός ζει σε άλλη χώρα και βλέπει άλλα πράγματα. Εγώ που είμαι λόγω επαγγέλματος στην αγορά, βλέπω μόνο άδεια μαγαζιά και πάρα πολλούς ζητιάνους. Στο κυριακάτικο δε φύλλο του "΄Εθνους" στις 3 Απριλίου μιλάει επίσης για μείωση στην κατανάλωση στο λιανικό εμπόριο.
Ερώτηση: αυτός ο καριόλης ο υπουργός μας περνάει τόσο πολύ για ηλίθιους; Είναι τόσο θρασίμι που πιστεύει οτι τρώμε τόσο χόρτο;
Προφανώς δεν πολυκυκλοφοράει, για να μην φάει κι αυτός το γιαουρτάκι του. Αλλά εν μπορεί, θα φτάσει και η στιγμή που όλοι αυτοί δεν θα βρίσκουν μέρος να κρυφτούνε. Και θα μπορεί ο καθένας να τους φτύνει κατάμουτρα, γιατί είναι το μόνο που τους αξίζει.

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

Ο ηλίθιος και ο πανηλίθιος

Ο λόγος δε γίνεται για το εξαιρετικά κακόγουστο έργο του αμερικανικού κινηματογράφου, αλλά για τα δύο κακόγουστα πρώτα ονόματα της ελλήνικής κυβέρνησης. Και δε λέω, γραφικός ο Πάγκαλος σε βαθμό επικινδυνότητας. Αλλά ο πρωθυπουργός; Τόσο πολύ του σφίγγει τα κάκαλα ο αντιπρόεδρος και δε μιλάει;
Από το wikileaks οι απόψεις του "κυρίου" Πάγκαλου για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, ΕΔΩ.