Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

Εσύ λες, αλλά...

Κύριε πρωθυπουργέ, όλο λέτε λέτε, δε βαριέστε να ανοιγοκλείνετε το στόμα σας. Αλλά κύριε πρωθυπουργέ, είστε αναξιόπιστος. Ανίκανος και αναξιόπιστος. Πως να σας πιστέψει κάποιος όταν οτιδήποτε έχετε πει το έχετε αναιρέσει με σκαιότατο τρόπο; Πως τολμάτε να μας θέτετε μπροστά σε διλήματα τα οποία δεν υπάρχουν προκειμένου να συνεχίσετε να απολαμβάνετε την ζεστασιά του θρόνου σας; Πως τολμάτε να προσβάλλετε την δημοκρατία και εμάς τους ίδιους, τη στιγμή που είσαστε το ίδιο ανίκανος όπως και συμμέτοχος ευθυνών με την προηγούμενη κυβέρνηση;
Κύριε πρωθυπουργέ, δεν ήρθατε χτες στην Ελλάδα. Συμμετέχετε στα κοινά μόνο και μόνο κατέχετε κάποιο όνομα και όχι εξαιτίας κάποιων φυσικών ιδιοτήτων που σας κάνουν πιο κατάλληλο και πιο έξυμνο από άλλους πολιτικούς. Κοιτάχτε όμως γύρω σας και αντιληφθείτε αυτό το οποίο αντιλαμβάνεται και ο τελευταίος βλάκας στη γη. Οτι Ελλάδα σε λίγο δε θα υπάρχει. Θα την έχετε βυθίσει σε έναν ωκεανό οικονομικής απελπισίας, προκειμένου εσείς και οι υπόλοιποι πολιτικοί παράγοντες να συνεχίσουν να επιπλέουν, θριαμβολογώντας μάλιστα οτι πετύχατε κιόλας.
Όμως κύριε πρωθυπουργέ, να σας υπενθυμίσω οτι και τα σκατά επιπλέουν. Και παρόλο που μυρίζουν το ίδιο με την Ελληνική βουλή, είναι λιγότερο αηδιαστικά από αυτήν.

Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010

Ούτε φωνή, ούτε ακρόαση

Καλά ρε Πάγκαλε,
εσύ που είσαι μέσα στα πράγματα και ξέρεις και δυο ανθρώπους,
μετά από πόσες μέρες παρεμβαίνει εισαγγελέας όταν ένας κρατικός λειτουργός ομολογεί οτι τα παίρνει;
Διότι μετά από τόσες μέρες και ακόμα ούτε ο Γιωργάκης δεν σε μάλωσε.
Τελικά όλοι σας είστε πολύ μικροί. Κι ας μην σας φαίνεται. Ειδικά εσένα.